Αλλάζοντας την καθημερινότητα, αλλάζεις τρόπο ζωής

Παρατήρησα, ότι οι περισσότεροι από εμάς, απαιτούν μεγάλες αλλαγές και ραγδαίες στην ζωή τους, αλλά δεν κάνουν ούτε ένα μικρό βήμα. Βάζουν μεγάλους, μακρινούς, απραγματοποίητους στόχους, ενώ δεν θέλουν να κάνουν καμία προσπάθεια για να φτάσουν εκει.

Σήμερα, όπως έπινα τον απογευματινό μου καφέ, έκανα μια διαδρομή με την σκέψη μου. Σκέφτηκα το που και το πως ήμουν πέρσι τέτοιο καιρό, και το που και το πως είμαι αυτή την στιγμή. Όχι πολύ μακριά, απλά ένα χρόνο μετά. Είδα λοιπόν ότι έχω πολλά ίδια γεγονότα, αλλά ότι έχει αλλάξει όλη μου η ζωή και ο εσωτερικός μου κόσμος.

Έχοντας ίδιες βάσεις, ίδια γειτονιά, ίδιο σχολείο, ίδιο σπίτι... έχουμε αλλάξει τα πάντα, τρόπο και ποιότητα ζωής. Σκεφτόμουν ότι  για παράδειγμα, πέρσι, τέτοια εποχή, θα περίμενα να τελειώσουν τα σχολεία, για να ξεκινήσουμε δειλά δειλά τα πρώτα μπάνια, ενώ φέτος έχουμε ήδη ξεκινήσει τις εξορμήσεις μας  και τα μπάνια από τον Μάρτιο. Παλιότερα μια βροχή θα μας έκλεινε σπίτι, τώρα απλά θα είναι μια βροχερή εκδρομή. Η βδομάδα απαραίτητα Κυριακή σήμαινε επιστροφή, φέτος απλά δεν μας δεσμεύει.

Και πόσα άλλα ακόμα... Αυτό που απλά θέλω να πω, είναι ότι αν βλέπεις και ψάχνεις την ομορφιά της στιγμής θα την βρεις παντού. Αν ψάχνεις και βλέπεις την μιζέρια, αυτό θα εισπράξεις.  Θαύματα δεν γίνονται. Αλλάζοντας τρόπο σκέψης, ακόμα και τον τρόπο που μιλάς στους γύρω σου θα δεις ότι αλλάζει η  κάθε σου μέρα, η διάθεσή σου, και σιγά σιγά αλλάζεις την ζωή σου. Για όλους μας υπάρχουν οι δύσκολες στιγμές, οι κουραστικές μέρες, οι μέρες που βαριόμαστε ή που δεν θα θέλαμε να κάνουμε κάτι, που πρέπει να "τελειώνουμε τις δουλειές", οι χαλαρές μέρες, οι μουντές μέρες κ.ο.κ. Και φυσικά υπάρχουν και οι στιγμές που λέμε οτι δεν έχω διάθεση ή κέφια.  Το ότι θα κάνεις μια προσπάθεια να πετύχεις πιο θετική ζωή δεν σημαίνει ότι θα είσαι πάντα με το χαμόγελο του Τζόκερ.

Η καθημερινότητα αποτελείται από υποχρεώσεις , από στιγμές έντονες και κούρασης αλλά και από συνήθειες που μας αρέσουν, από πράγματα που μας έιναι ευχάριστα. Είναι απλά η κάθε μας μέρα. Με τους ανθρώπους που αγαπάμε, με τους φίλους μας, με τους συναδέλφους μας και με τον ίδιο μας τον εαυτό.  Και  μέσα σε όλη αυτή την ημέρα μας, μπορεί κάτι να μην μας αρέσει που γίνεται σε μονιμη βάση. 

Έτσι, όταν κάτι δεν μας αρέσει, το αλλάζουμε, το κόβουμε. Μικρά βήματα, μεγάλες αλλαγές. Είτε σε τοξικές συνήθειες, είτε σε ανθρώπους. Μπορεί με κάποιους να κάναμε χρόνια παρέα και απλά να μην ταιριάζουμε πια. Δεν είναι παράξενο. Δεν είναι παράλογο. Όταν αλλάζουμε συνήθειες και αλλάζουμε την ζωή μας, μπορεί κάποιοι να μην μας ακολουθούν ή να μην ταιριάζουν στον καινούργιο μας δρόμο.  Και επίσης, δεν γίνεται εμείς, αλλά και ο τρόπος ζωής μας να αρέσει σε όλους. Ζούμε για μας, και όπως αρέσει σε μας.  Με τα δικά μας θέλω, όρια και κανόνες.  Αν ζείς για να αρέσεις στους άλλους ποτέ δεν θα είσαι ευτυχισμένος.

Και να θυμάστε, αφήνουμε ότι μας βαραίνει, για να μπορεί η καρδιά μας να πετά

Με αγάπη

Μαρία